76انجام دادى، از سختىها باك نداشتى و در حوادث دشوار، سستى به خرج ندادى.
زائر در اين زيارتنامه، پس از سلام به اميرمؤمنان على(ع)، به اخلاص آن حضرت در عبادت خدا، جهاد در راه خدا، عمل به كتاب خدا و سنت پيامبر خدا(ص)، اقامه نماز، اداى زكات و سعى در امر به معروف و نهى از منكر، شهادت مىدهد. اكنون اين سؤال مطرح مىشود كه هدف زائر از اين شهادتها چيست؟ آيا مىخواهد بگويد، تو اينگونه بودى تا من بيايم به زيارت تو و ثواب ببرم؟! اين احتمال بعيد به نظر مىآيد. بىگمان مىتوان گفت، منظور اين است كه زائر بگويد، من شهادت مىدهم كه تو در عمل به احكام دين و عبادت پروردگار جهان، اينگونه جدى بودى. اكنون من به زيارت تو آمدهام تا بگويم تو امام و پيشواى من هستى و بايد در عمل، مانند تو باشم. اگر در عمل كوتاهى كردهام، اكنون از كردارم پشيمانم و توبه مىكنم و قصورات و تقصيراتم را جبران خواهم كرد.
آنچه گفته شد، نمونهاى بود از زيارتنامهها كه در بيشتر آنها، اين قبيل مطالب وجود دارد و مىتوان از آنها استفاده كرد. بنابراين، زيارت رفتن و زيارتنامه خواندن، نوعى عبادت محسوب مىشود و جنبه بازگشت بنده به سوى خدا، خودسازى و تزكيه و تهذيب نفس دارد.