653. در تشريع زيارت، مانند ساير عبادتها، اهداف خاصى منظور بوده كه زائر بايد در تحقق آنها جديت كند تا اعمالش مقبول واقع شود و به ثوابهاى مذكور نائل آيد.
4. اهدافى را كه در تشريع زيارت منظور بوده، مىتوان در امور زير خلاصه كرد:
الف) تجديد پيمان و اعلام وابستگى به امت اسلامى و مكتب امامت و ولايت و اعلام وفادارى و حمايت از آنها. اين نكته همان چيزى است كه در احاديث به عنوان حق امام(ع)، معرفى شده است. حق امام(ع) اين است كه پيشوا و مقتدا شناخته شده و از او پيروى شود و امامت به همين معناست.
ب) حضور در جايگاهى مقدس براى عبادت، توجه به خداى متعال، راز و نياز با او، عرض بندگى، توبه از گناهان گذشته، تصميم به ترك آنها براى هميشه، تزكيه و تهذيب نفس، تحصيل ملكه تقوا و در يك كلام، دگرگونى نفسانى و پاكسازى نفس از اخلاق زشت و آراستن آن به اخلاق نيك كه اين را مىتوان از بهترين آثار زيارت به شمار آورد.
چه بسا افراد گمراه و معصيتكارى كه در سفر حج يا زيارت پيامبر(ص) و ائمه بقيع(عليهم السلام) يا زيارت ديگر امامان، انقلاب درونى پيدا كرده و از كردار زشت خود پشيمان شده و به صورت انسانى پاك بازگشتهاند. هر زائرى مىتواند چنين حالى پيدا كند؛ البته در صورتى كه بخواهد و در اين راه قدم بردارد.