149
شبهه دوم: بدعت و شركبودن تبرك
وهابيان مىگويند: «تبرك جستن به قبور و مكانهايى كه به انبياء و صالحان منتسب است، از بزرگترين وسايل كفر و شرك مىباشد». 1
همچنين مدعىاند: «از تبركهايى كه بدعت گذاشته شده است، تبرك جستن از مخلوق مىباشد؛ زيرا كه اين كار، رنگ و ثنيت (دوگانهپرستى) دارد». 2
پاسخ:
اگر تبرك جستن شرك باشد، استثناءپذير نيست؛ چرا كه صحابه به پيامبر(ص) تبرك مىجستند. چگونه ممكن است تبركى كه شبيه بتپرستى است و شرك است، درباره شخصيت پيامبر(ص) مجاز باشد، اما همين عمل درباره ديگران جايز نباشد. از سوى ديگر به نقل صحيح و متواتر، به اثبات رسيده است كه صحابه، از آب وضوى پيامبر خدا(ص) عرق بدن رسول خدا، آب دهان و خلط سينه پيامبر اسلام(ص)، مو و لباس ايشان و حتى از ظرفهايى كه پيامبر خدا(ص) در آنها غذا خورده يا آب نوشيده بود، تبرك مىجستند. 3 همه اينها تبرك جستن از مخلوق است كه در حضور پيامبر خدا(ص) انجام مىپذيرفت و آن حضرت نهتنها اصحاب را از چنين كارى باز نداشت، بلكه خودش براى تبرك جستن، موى خود را بين آنان تقسيم مىكرد.
از عبدالله بن زيد نقل شده است كه او سر پيامبر خدا(ص) را در لباسش