91هم در روند كار تأخير پيش مىآورد و هم هفت يا هشت درصد ارزش جنس را عوارض گمركى اخذ مىكرد و اين وجه دريافتى را پس از خروج جنس از گمرك خانقين به مقصد ايران مسترد مىداشت. از معايب حمل كالاهاى تجارى در اين مسير بستهبندى دوباره كالا در بصره بود؛ همچنين مقررات قرنطينه عثمانى كه با مهارت خاص تهيه شده بود، افراد را كاملاً خشمگين و ناراحت مىكرد كه از بستهبندى دوباره كالاها بهمراتب بدتر بود. 1
ايرانيان براى مسافرت به كشور عثمانى با مشكلاتى مواجه مىشدند. رسم شده بود كه از پول ايرانيان، دو عشر كسر كنند؛ يعنى هر ده تومان، هشت تومان حساب مىشد. همهجا تفاوت پول را دريافت مىكردند و استدلالشان اين بود كه قران و پناباد را با عيار سابق مىسنجيدند كه معلوم شد بيست درصد اضافه دريافت مىكردند. اين مسئله بيشتر براى مردم و بهخصوص فقيران مشكل به وجود مىآورد. اين مطلب، دستور «نامق پاشا» بود و در جاهايى كه تجار و زوار ايرانى رفتوآمد داشتند اجرا مىشد. 2 همچنين زوار و طلاب بايد از ايران ارز استفاده مىكردند كه تفاوت آن نيز مبلغ گزافى مىشد كه در زمان ناصرالدين شاه تفاوت پول، هفتاد و شش هزار تومان مىشد كه طلاب و زوار بايد پرداخت مىكردند. اين زيادهخواهىهاى گمرك عثمانى، موجب شكايت تجار ارزنةالروم به «فرخانخان امينالملك» از گمركچىهاى ترك و عثمانى شد. 3