96پس از كشته شدن مختار در كوفه، همه عراق و توابع آن زير سيطره زبيريان در آمد. در اين هنگام، مصعب لازم دانست كه به ابراهيم نامه بنويسد و او را به سوى خود جذب كند. بنا بر روايت ابن اعثم، مصعب ابتدا به پسر مالك اشتر، نامه نوشت. او در نامه از كشته شدن مختار ياد مىكند و به ابراهيم ضمن امان دادن، او را به بيعت با خويش دعوت مىكند. همچنين در صورتى كه ابراهيم دعوت او را بپذيرد به او وعده مىدهد سرزمين جزيره و آنچه از سرزمين مغرب كه با شمشير بر آن دست يافته است، تا هرگاه آل زبير حكومت را به دست دارند، در اختيار ابراهيم باشد. بلاذرى نيز روايت كرده است كه مصعب بن زبير با ابراهيم مكاتبه كرد. روايت طبرى و بلاذرى با آنچه ابن اعثم نقل كرده است، در مضمون تفاوتى ندارد؛ گرچه در برخى الفاظ با هم مختلفاند. دينورى روايتى مخالف با آنچه اين مورخانِ گزارش كردهاند، آورده است. او مىنويسد:
از سوى ديگر درمىيابيم كه عبدالملك دنبال فرصت بود تا اوضاع عراق با كشتهشدن مختار، آشفته و بحرانى گردد؛ ازاينرو به ابراهيم، نامه نوشت. متن نامه او چنانكه مورخان نخستين آوردهاند، در سبكِ نگارش، از آغاز تا پايان همانند نامه مصعب بن زبير است. خليفه اموى بر شايستگى آل مروان در حكومت، تأكيد دارد و پسر مالك اشتر را به فرمانبردارى از خود