89گفتنى است بهطور طبيعى، پيروزى ابراهيم بر سپاه شام و كشته شدن عبيدالله بن زياد، پيامدهايى را نزد عراقىها به دنبال داشت. اين پيروزى، حكومت مختار را در كوفه تثبيت كرد. عبدالله بن زبير و برادرش مصعب، جديت و قاطعيتِ مختار را با تلاشهاى ابراهيم مرتبط مىدانستند. پس از پيكار خازر، ابراهيم، فرماندهى مشهور گرديد؛ ازاينرو عبدالملك بن مروان و رقيب سرسخت او عبدالله بن زبير مىخواستند او را به سوى خود جلب كنند.
به هرحال پس از قتل مختار هر يك از دو قدرت بنى اميه و آل زبير در صدد جذب ابراهيم برآمدند. دو نامه به دست ابراهيم رسيد يك نامه از جانب عبدالملك بن مروان، حاكم شام و نامه ديگر از سوى مصعب بن زبير، حاكم كوفه. در هر دو نامه از ابراهيم دعوت شده بود كه به آنها بپيوندد.
ابن اعثم متن نامههاى مصعب بن زبير و عبد الملك بن مروان به ابراهيم را چنين آورده است:
من مصعب بن الزبير، إلى إبراهيم بن الأشتر سلام عليك! أما بعد، فقد قتل الله المختار و شيعته الذين دانوا بالكفر، و كادوا بالسحر، و إننا ندعوك إلى كتاب الله و سنة نبيه محمد(ص) و إلى بيعة أمير المؤمنين عبد الله بن الزبير. فإن أجبت إلى ذلك فأقبل إلينا آمنا مطمئنا، فإن لك أرض الجزيرة و ما غلبت عليه بسيفك من أرض المغرب ما بقيت و بقي سلطان آل