65مضرىها در كناسه برو». ابراهيم وقتى در مقابل مضرىها قرار گرفت، آنان را نصيحت كرد، اما آنان توجهى نكردند؛ پس ابراهيم حمله كرد و آنان را در هم كوبيد. مختار و نيروهايش نيز در حال شكستدادن يمنىها بودند و وقتى خبر پيروزى ابراهيم را شنيدند، قوت چشمگيرى يافتند و دشمن را نابود كردند.
بدين ترتيب ابراهيم در وضعيت سخت و حساس به يارى مختار شتافت و با قدرت، توطئه اشراف كوفه را خنثى كرد و مختار را از شر اشراف رهانيد. 1 درپى اين پيروزى مختار درصدد قلع و قمع فتنهانگيزان اشراف، يعنى قاتلان امام حسين(ع) و يارانش برآمد و انتقام خون امام حسين(ع) را از عاملان حادثه كربلا گرفت و همه را به هلاكت رساند.
ابراهيم در اين حركت نيز مددكار مختار و براى گرفتن انتقام از قاتلان امام حسين(ع) كمك مؤثرى بود.
ب) فرماندهى ابراهيم در نبرد با شاميان
ابراهيم پس از سركوب اشراف كوفه و قاتلان امام حسين(ع) و برقرارى آرامش در كوفه، دوباره به فرمان مختار عازم نبرد با عبيدالله بن زياد شد كه در موصل اردو زده بود؛ زيرا مختار مىگفت: «من هدفى بزرگتر از كشتن عبيدالله بن زياد ندارم»؛ زيرا درواقع ابن زياد عنصر اصلى ايجاد فاجعه خونبار كربلا و