38در منابع از نقش ابراهيم در حركت توابين گزارشى وجود ندارد. بىترديد اگر او در اين قيام شركت مىكرد، مورخان آن را بيان مىكردند. گويا او نيز همانند برخى شيعيان، حركت شتابزده توابين را برنمىتابيد و شكست آنان از امويان را قطعى مىدانست، ازاينرو ابراهيم از همراهى ايشان خوددارى كرد.
ابراهيم و قيام مختار
نقش ابراهيم در تحولات عراق در دوره فترت امويان، يعنى در فاصله مرگ يزيد تا استقرار مجدد حكومت بنىاميه، در منابع بيان شده است. وى از كسانى است كه بزرگان درباره او بسيار سخن گفتهاند. در اين عصر، ابراهيم، سرور قبيله نَخَع و يكهتاز آنان و به شجاعت و تدبير مشهور و از فرماندهان شريف و با سيادت بود. بسيارى مورخان شجاعت او را ستودهاند و از قهرمانىها و شجاعتهايش در ميدان جنگ، كه بىامان بر قلب دشمن مىتاخت و از چپ و راست از كُشته، پُشته مىساخت، با شگفتى ياد كرده و سخنها گفتهاند.
بسيارى از بزرگان و سران شيعه در قيام مختار در سال 66 ه .ق، نقشى فعال داشتند؛ ولى شايد به جرئت بتوان گفت كه هيچيك از اصحاب و ياران مختار اثرگذارى، درخشندگى و شكوه ابراهيم، فرزند برومند مالك اشتر را نداشتهاند. به يقين شخصيتى مانند ابراهيم سبب اعتلاى هرچه بيشتر مختار را فراهم