69تركيب در كنار هم، معناى «جهت» و «از طرف» را مىرسانند، 1 و اينكه جمره را ستونى در كنار كوه بدانيم، هيچ منافاتى با، در كنار گردنه و كوه دانستن جمره عقبه ندارد.
ب) حيطان دانستن جمرات
فَأَمَّا مَا رَوَاهُ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْبَرْقِيِّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي غَسَّانَ حُمَيْدِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِاللهِ(ع)عَنْ رَمْيِ الْجِمَارِ عَلَى غَيْرِ طُهْرٍ، قَالَ: «الْجِمَارُ عِنْدَنَا مِثْلُ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ حِيطَانٌ إِنْ طُفْتَ بَيْنَهُمَا عَلَى غَيْرِ طُهْرٍ لَمْ يَضُرَّكَ وَ الطُّهْرُ أَحَبُّ إِلَىَّ فَلَا تَدَعْهُ وَ أَنْتَ تَقْدِرُ عَلَيْهِ. 2
از امام صادق(ع) درباره حكم رمى جمرات بدون طهارت پرسيدم. ايشان فرمود: «جمرات مثل صفا و مروه بنايى يا ديوارى هستند كه اگر بدون طهارت پيرامونشان باشى ضررى به تو نمىرسد، البته با طهارت بودن، نزد من محبوبتر است، پس هنگامىكه برايت امكان دارد رهايش نكن».
اين روايت به روشنى جمرات را چيزى مشخص و جداى از سنگريزههاى جمع شده يا زمين محل اجتماع سنگريزهها معرفى مىكند. با توجه به معناى لغوى «حائط» كه گفتهاند:
وكل من أحرز شيئا كله، و بلغ علمه أقصاه فقد أَحَاطَ به [يقال: هذا أمر ما أَحَطْتُ به علما]. و سمي الحائِط، لأنه يَحُوط ما فيه... و جماعة الحائِط: حِيطان.
هرچيزى كه تمام يك چيزى را به صورت كامل حفظ كند و به نهايت آن دانشش برسد بر آن احاطه يافته و ديوار حائط ناميده شده؛ چراكه آنچه را در بر گرفته حفظ مىكند و جمع حائط حيطان است.