248تنها در كلمات مرحوم نراقى در «مستند» دليل اين فتوا يافت شد كه عبارت است از اطلاق روايات وجوب كفاره كه آن را حتى براى چوپانان و سقايان محكّم مىداند. ايشان با وجود پذيرش رفع وجوب بيتوته از همه معذورين، به دليل قواعد لاحرج و لاضرر و به استناد روايت صحيحه سعيدبن يسار، فديه را نيز بر آنان ثابت مىداند و برخلاف مشهور، ترخيصى كه براى آبرسانى عباس عموى پيامبر نقل شده را مختص عباس و به عبارتى قضيه خارجيه و غير قابل تسرى به افراد ديگر حتى از فرزندان عباس دانسته است و اجماع مدعى در مسئله را نفى كرده است. بنابراين براساس نظر شريف ايشان همه معذورين بايد براى ترك بيتوته در منا كفاره بدهند و ساقيان و گوسفندداران، تنها در صورتى كه مشمول عنوان مضطر شوند، وجوب تكليفى بيتوته از آنان ساقط است. 1
جمعبندى
در اين قسمت به جمعبندى و نتيجهگيرى در مورد حكم كسى مىپردازيم كه به خاطر عنوانى ثانوى و به دليلى نتوانسته در منا بيتوته كند كه از جمله آنها مىتواند شخص خوابمانده، نادان به مسئله، شاغل امور خدماتى، مريض، پرستار، آبرسان، نيروهاى امدادى و تداركاتى و امنيتى باشد. بايد توجه داشت كه ادلهاى كه براى نفى كفاره براى اين طوائف آمده، شمول يكسانى ندارد؛ برخى ممكن است شامل موارد مختلف شود و برخى ديگر تنها بعضى از اصناف را شامل مىشود.
مىتوان علاوه بر ادله مورد استدلال بر قول اول در مسئله، به روايت ديگرى نيز استدلال كرد:
صحيح صفوان
مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عن الحسين بن سعيد عَنْ صَفْوَانَ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ(ع)