244
ج) أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ المُثَنَّي عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ أَبِيبَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْبَدَّاحِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ أَبِيهِ: «أَنَّ النَّبِيَّ(ص) رَخَّصَ لِلرُّعَاةِ أَنْ يَرْمُوا يَوْمًا وَيَدَعُوا يَوْمًا». 1
رسول خدا(ص) براى چوپانان اجازه داد كه يك روز رمى كنند و روز ديگر نكنند (يكروز درميان رمى كنند).
سند روايات
با توجه به عامى بودن روايت، تنها اعتماد اصحاب، و نفى خلاف مدعاى شيخ و علامه را مؤيدى بر اعتبار آن و جابر ضعف سندش مىدانيم، به خصوص كه مورد آن، موضوعى نيست كه داعى جعل داشته باشد.
دلالت روايات
براساس اين روايات، پيامبر اكرم(ص) براى بيتوته چوپانان اجازه فرمودند كه به جاى رمى در سه روز ايام تشريق، به رمى كردن در روز عيد و جمع كردن دو رمى در يك
روز از دو روز باقى مانده ايام تشريق اكتفا كنند.
بدون در نظر گرفتن صدر روايت، احتمال مىرود كه اين روايات صرفاً در مورد رمى باشد. نه بيتوته. اما با توجه به تعبير «رخص فى البيتوته» و اين قرينه كه رها كردن گوسفندان يا آوردنشان در محل محدود منا، براى اين چوپانان مشكل بوده - به خصوص اگر مىخواستند در شبهاى تشريق در منا بيتوته كنند - مىتوانيم از روايت استفاده كنيم كه پيامبر اكرم(ص) آنان را از بيتوته در شبها معاف كرده و صرفاً رمى جمرات را، آن هم به صورت يك روز در ميان، براى آنان مجزى دانسته است.
ترك استفصال و نپرداختن به مسئله كفاره، خود مىتواند شاهدى بر عدم وجوب آن باشد و نمىتوان اين ترخيص را صرفاً بر حكم تكليفى حمل كرد.