230قولويه وپسرش جعفر(قدس سرهم)) اجلاى شيعه و افراد مورد وثوق هستند. ¹ سند سعد تا امام معصوم(ع) نيز مشتمل بر رجالى است كه با توجه به توثيقات صريح رجاليون در موردشان، ² تصحيح مى‌شود. اختلاف نسخه‌اى ميان نسخه «وسائل» و «تهذيب» و «استبصار» وجود دارد كه بنابر نسخه «وسائل» راوى از محمد بن عيسى محمد بن الحسن، و بنابر نسخه «استبصار» و «تهذيب»، محمد بن الحسين است. با توجه به اين مطلب كه محمد بن حسين بن ابى‌الخطاب و نيز محمد بن حسن صفار در روايات ما به عنوان استاد جناب سعد بن عبدالله اشعرى شناخته شده‌اند و هردو توثيق دارند - هرچند روايات سعد از محمد بن حسن، بيشتر از رواياتش از محمد بن حسين است و احتمال مى‌رود نسخه موجود «وسائل» صحيح‌تر باشد - ، بنابراين در اين زمينه مشكلى نيست. تنها رجال اين سند كه به توثيقشان نپرداخته‌ايم، سعيد بن يسار و محمد بن عيسى هستند.

سعيد بن يسار توثيق صريح بلا معارض دارد، ³ اما عنوان محمد بن عيسى براى چند راوى مشترك است كه با توجه به راوى و مروى عنه آن، محمد بن عيسايى كه از صفوان بن يحيى روايت دارد، و نيز محمد بن حسن صفار از وى روايت مى‌كند، محمد بن عيسى بن عبيد بن يقطين است؛ رجاليون در مورد محمد بن عيسى بن عبيد اختلاف كرده‌اند. درحالى‌كه كسانى چون ابن نوح و فضل بن شاذان شخصيت او را در ميان اصحاب اماميه بى‌نظير و عالى مى‌دانند و نجاشى او را با تعابير «ثقه»، «عين» «جليل القدر» مدح كرده است، مرحوم شيخ صدوق به نقل از استادش محمد بن حسن ابن وليد، سند رواياتى را كه تنها محمد بن عيسى از يونس بن عبدالرحمن نقل كرده، معتبر نمى‌داند. اين در حالى است كه