169آنان قربانى كنند كه در اين صورت كسى را وكيل مى‌كنند تا از طرف آنان اين كار را انجام دهد».

سند روايت

اسناد صدوق تا ابن مسكان شامل ثقات است ¹ و تنها عنوان مشترك ابوبصير باقى مى‌ماند كه به دليل نقل از امام صادق(ع)، مردد بين اسدى و مرادى است كه هردو توثيق دارند ². بنابراين روايت صحيحه است.

دلالت روايت

امام(ع) در اين روايت در مقام بيان وظيفه زنان، مى‌فرمايد به منا مى‌روند و رمى جمره مى‌كنند و پس از اندكى توقف، تقصير مى‌كنند و سپس به سمت مكه راه مى‌افتند. اين مطلب به روشنى تقصير كردن در منا را مى‌رساند؛ چراكه مشتمل بر تأخر راه افتادن به سوى مكه پس از انجام تقصيراست.

ب) رواياتى كه به كسى كه از روى فراموشى، بدون حلق يا تقصير در منا، به مكه رفته است، فرمان مى‌دهد كه به منا بازگردد و حلق يا تقصير انجام دهد؛ از جمله اين روايات:

يك - روايت حلبى

محمد بن الحسن عن مُوسَى بْنُ الْقَاسِمِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِاللهِ(ع) عَنْ رَجُلٍ نَسِيَ أَنْ يُقْصِّرَ مِنْ شَعْرِهِ أَوْ يَحْلِقَهُ حَتَّى ارْتَحَلَ مِنْ مِنىً قَالَ: «يَرْجِعُ إِلَى مِنىً حَتَّى يُلْقِيَ شَعْرَهُ بِهَا حَلْقاً كَانَ أَوْ تَقْصِيراً». ³

از امام صادق(ع) درباره مردى كه فراموش كرده در منا حلق يا تقصير كند پرسيدم. فرمود: «به منا باز مى‌گردد تا با حلق يا تقصيرش، موهايش را در منا بيندازد».