123
سند روايت
در سند اين روايت، الحسن اللؤلؤى است كه به خاطر تعارض بين توثيق و تضعيف وى، نمىتوان حكم به وثاقتش كرد. 1 اما روايت عبدالاعلى صحيح السند است؛ چراكه افزون بر طريق شيخ به حسين بن سعيد - كه وثاقتش گذشت - ساير رجالش نيز توثيق دارند.
دلالت روايت
اين روايت بر مذبح بودن منا، با تأكيد آن بر اين نكته، روشن مىشود كه اين روايت تمام منا را مذبح دانسته و افضل مكان آن را پيرامون مسجد النحر - كه محل ذبح پيامبر اكرم(ص) بوده - يا مسجد خيف - كه اجمالاً نزديك مذبح است - مىداند. البته مىتوان مناقشه كرد كه اين روايت تنها در مورد نحر است و مفيد انحصار
مكان ذبح در منا نيست 2 كه با توجه به اتحاد حكم ذبح و نحر در مسئله، اين اشكال پذيرفته نيست.
اشكال: «اثبات شيء نفى ما عداه» نمىكند و مذبح بودن كل منا، منافاتى با مذبح بودن غير منا ندارد. 3
برخى از بزرگان تقرير ديگرى را ارائه دادهاند كه اين روايت، به روشنى مفروض بودن مذبح بودن منا را مىرساند و روايت به نكتهاى اضافه، رهنمون مىشود كه كل منا مذبح است. 4
اشكال ديگرى كه مطرح مىشود، اين است كه روايت در مقام توهم حظر است و براى دفع توهم حظر، بر جواز نحر در تمام نقاط منا تأكيد شده است.