129«ابن ابىدارم، امام و حافظ قرآن و فاضل ابوبكر احمد بن السرى؛ فرزند يحيى بن السرى؛ فرزند ابىدارم از قبيله تيم، اهل كوفه و شيعه است. وى (احمد بن السرى) محدث كوفه بود و از بزرگانى مانند ابراهيم بن عبدالله عبسى قصار وأحمد بن موسى حمار و موسى بن هارون و محمد بن عبدالله مطينى و محمد بن عثمان بن أبىشيبه و از عده ديگرى حديث نقل مىكرد.
حاكم نيشابورى و أبوبكر بن مردويه و يحيى بن إبراهيم مزكى و أبوالحسن بن حمامى و قاضى أبوبكر حيرى و ديگران نيز از ايشان(احمد بن السرى) حديث نقل كردهاند.
او (احمد بن السرى) شخصيتى عالى داشت و حافظ قرآن و در شناخت حديث، سرآمد زمانه بود، ولى عيبى كه داشت، رافضى بود. (يعنى شيعه بود) و دليل شيعه گرى احمد را اينگونه بيان مىكند: «چون احمد بن سرى در انتقاص برخى صحابه تأليفى دارد، از وثاقت افتاده است و حديث او را قبول نمىكنيم!»
آنگاه در ادامه حديث مىنويسد 1: «ذهبى گويد: أحمد بن محمد بن السرى در محرم سال 352 هجرى وفات يافت. ذهبى از حاكم نيشابورى نقل مىكند كه احمد رافضى است و به دليل شيعه بودن موثق نيست».