166بسيار سنگينى قائل بود؛ هرچند كه انتقادهاى بسيارى به آنها مىكرد و آنها را مسلمان واقعى نمىدانست 1 و حتى در پيامهايشان راجع به حج نيز، اين انتقادها بسيار به چشم مىخورد. 2
امام خمينى(رحمه الله)، خطاب به زائران خانه خدا، از سرسپردگى سران كشورهاى اسلامى و از اينكه از منافع كشور اسلامى خود حمايت نمىكنند، به شدت انتقاد مىكرد و مىفرمود:
ما اكنون از بسيارى از دولتهاى به اصطلاح اسلامى، مأيوس هستيم و اميدى به هدايت آنان نداريم؛ مگر آنكه خداوند متعال، نظر عنايتى فرمايد و خود و كشور خود را از چنگال گرگان جهانخوار نجات دهند. 3
امام، پس از بيان توطئههاى استعمار در تسلط بر سرمايهها و منابع مسلمانان و وابستگى كشورهاى اسلامى به آنها، يكى از علتهاى اين درد مهلك را وجود دولتهاى اسلامى مىداند كه البته اگر با ملتها همراه شوند، مشكل حل خواهد شد:
... و دولتهاى ملتهاى اسلامى نيز اگر با تودههاى محروم همگام و همراه شوند، از اين پيوستگى و وابستگى ذلتبار كه هزار بار مرگ بهتر از آن است، نجات پيدا مىكنند و با عزت و ارزشهاى انسانى همآغوش مىشوند... . 4
در پيام ديگرى هم مىفرمايد: اگر وحدت كلمه اسلامى بود و اگر دولتها و ملتهاى اسلام، به هم پيوسته بودند، معنا نداشت كه قريب يك ميليارد جمعيت مسلمين، زير دست قدرتها باشند. 5