85نام رقيب خود، خليفه فاطمى از خطبه در حرمين انجام شد؛
8. كشتن برخى سران قبيله بنوشيبان: اين قبيله به كاروان حج عراقيان در مسير راه جبل حمله مىكردند. از اين رو، عضدالدوله با تشكيل سپاهى بزرگ، عملياتى بر ضد آنان ترتيب داد كه منجر به كشته شدن برخى سران بنوشيبان شد و بدينترتيب، بغداد و سرزمين عراق از دست آنان آسايش يافت. 1
از ميان حكمرانان آل بويه، نام عضدالدوله به دليل خدماتش در آبادانى راههاى حج، بازسازى چاههاى آب در مسير حاجيان، يارى رسانى به مجاوران مكه و مدينه، فراهم ساختن جامه كعبه از ديباى شوشتر و ساختن ديوارى گرداگرد مدينه براى پيشگيرى از حمله راهزنان در تاريخ حرمين ثبت شده است. 2
در اواخر حكومت آل بويه، بنىمزيد (از تيرههاى بنىاسد) به عنوان سلسلهاى شيعى در حله عراق سر برآوردند كه در قسمتهايى از جنوب ايران نفوذ داشتند. آنان با دفاع از كاروانهاى حجاج در برابر تجاوز قبايل غارتگر و سركوب قبيله خفاجه از بنى عقيل امنيت را به راههاى حج بازگرداندند.
در اين دوره، راهداران متعددى براى مراقبت از راه حج تعيين مىشدند كه وظيفه داشتند افزون بر حفاظت راهها براى تعمير و تسطيح آنها هم بكوشند. 3
بدر بن حسنويه در دوره آل بويه كه بر بخش جبال ايران حاكم بود، با دادن ماليات راه به اعراب و قبايل ميان راه، امنيت حجگزاران را فراهم مىساخت. وى در سال 386ه .ق كه ابوعبدالله بن عبيد علوى، امير الحاج بود، پنج هزار دينار با بزرگان كاروان حج خراسان فرستاد تا در عوض مالياتى كه در مسير حج از حجاج مىگرفتند، پرداخت شود و اين كار هر ساله رسم شد و بعدها به نه هزار دينار