157

اول - وقف اندخوى در نزديكى بلخ به حرمين

براساس گزارشى، فردى به نام سيدبركه از بزرگان مكه براى گرفتن درآمد اوقاف حرمين نزد تيمور به ماوراءالنهر آمد. تيمور افزون بر واگذارى اوقاف به او، بركه را جزو ملازمان خود قرار داد. ¹ در گزارشى ديگر آمده است كه تيمور بنا به درخواست سيد بركه، اندخوى (نزديك بلخ) را وقف حرمين كرد و سيد را به سرپرستى آن برگزيد.

دوم - تبعيد راهزنان مسير حج به بلخ

تيمور پس از فتح شام و مصر، طوايفى را كه با راهزنى، امنيت كاروان‌هاى حجاج را به مخاطره انداخته بودند، از شام به اطراف بلخ در شرق تبعيد كرد. اين طوايف بعدها به نام تيمور «تيمورى» معروف شدند. ² البته ورود تيمور به سرزمين شام، محنت بزرگى در پى داشت و موجب تعطيلى حج راه شام به مدت دو يا سه سال از سال 803 تا 805 ه.ق شد. ³ در پى پيروزى‌هاى چشمگير تيمور، سلطان فرج، پادشاه مملوكى مصر (801 - 815 ه.ق)، ⁴ روابط دوستانه‌اى با تيمور برقرار كرد و دستور داد تا افزون بر شام در مصر نيز به نام او خطبه بخوانند و سكه ضرب كنند. ⁵ تيمور با وجود چنين موقعيتى كه آن را در سايه نبوغ نظامى خويش به دست آورده بود، بنا به دلايلى نتوانست بر حجاز سيادت داشته باشد.

سوم - تجهيز كاروان حج از بغداد

بنا به گزارشى، در 16 ذى القعده سال807 ه.ق، در حجاز شايع شد كه محمل