156توفيق حجگزارى نيافت. يورشهاى سه گانه كه هر يك چند سال به طول انجاميد، از آن جمله است. 1
دو - نزاعها و رقابتها در ميان جانشينان و دربار تيمورى بهويژه پس از مرگ شاهرخ، مانع از توجه اين دولت به روابط خارجى از جمله به حجاز مىشد. 2
سه - دولت مماليك مصر عامل مؤثرى در روابط تيموريان با حجاز بودند. سلاطين مصر از نفوذ آنان در مصر واهمه داشتند و حتىالامكان مانع اقدامات تيموريان در حرمين مىشدند؛ زيرا چنين اقداماتى مىتوانست موجب نفوذ آنها در حرمين شود و موقعيت مماليك را تضعيف كند، چنانكه با درخواست شاهرخ براى ارسال جامه كعبه در ابتدا سرسختى نشان دادند. 3
چهار - تيموريان دراواخر حكومتشان با هجوم ازبكان از ماوراء النهر به قلمروى خود مواجه شدند و سالها ضمن درگيرى داخلى، با توسعهطلبى ازبكان دست و پنجه نرم مىكردند كه در نهايت نيز بخش بزرگى از قلمروى آنان به دست ازبكان افتاد. 4
تيموريان با وجود مشكلات و موانع ياد شده، نسبت به حجاز و حرمين شريفين بىاعتنا نبودند و برخى اميران تيمورى خدمات و اقداماتى براى حجاج و حرمين انجام دادند كه به ترتيب اشاره مىشود:
يك - تيمور
از روابط و اقدامات تيمور با حجاز به موارد زير مىتوان اشاره كرد: