154 برخى اميران تيمورى به دست آنان به قتل رسيدند. 1 در شمال غرب ايران نيز تركمانان آق قويونلوها براى آنان دردسرساز شده بودند. 2
سلطان حسين از ديگر اميران تيمورى بود كه حدود 38 سال سلطنت كرد و در سالهاى آخر عمر در حالى كه بيمار بود، با منازعات و شورشهاى بيپايان پسران متعدد خود و تهاجمهاى شيبكخان ازبك روبهرو شد. پس از مرگ وى در سال 911ه .ق، فرزندش، بديعالزمان عهدهدار حكومت تيمورى شد. سر انجام با پناهنده شدن وى در سال 916ه .ق به شاه اسماعيل، (907 - 930ه .ق) مؤسس سلسله صفويه 3 و نيز پناهنده شدن محمد زمان ميرزا، آخرين شاهزاده تيمورى به دربار ظهيرالدين بابر تيمورى، مؤسس دولت بابريان (گوركانيان يا مغولان كبير) در هند (سال 933ه .ق)، سلسله تيموريان منقرض شد. البته دولت بابريان كه منسوب به تيموريان بود و با هويتى متمايز از آنان شناخته مىشوند، چند قرن در هند دوام آورد. 4
ب) ارتباط تيموريان با حجاز
تيموريان براى بهرهبردارى سياسى و اجتماعى و اقتصادى از ظرفيت بالاى حج به آن توجه نشان دادند. مؤسس اين سلسله، مدعى خلافت بر مسلمانان بود. او، خود را احياكننده اسلام در سده هشتم مىدانست 5 و نبردهايش را با عنوان جهاد انجام مىداد. 6 تيمور كه سلاطين مماليك مصر را غلام و غلامزادهاى بيش