153محمد جهانگير، ولىعهد تيمور، شاهرخ و خليل سلطان، فرزند ميرانشاه (نوه تيمور) نزاعهايى درگرفت 1؛ سرانجام شاهرخ (807 - 850ه .ق) كه در هرات بود، به سبب اقتدار و كفايتش توانست بر مدعيان چيره شود. وى در سال 809ه .ق مازندران، در سال 811ه .ق، كرمان و در سال 819ه .ق، آذربايجان را كه پس از تيمور سر به شورش گذاشته بودند، فتح كرد و با شكست قرايوسف، از اميران قره قويونلو در آذربايجان (823ه .ق)، به طور موقت برشمال غرب ايران تسلط يافت. 2
شاهرخ، پايتخت تيمورى را از سمرقند به هرات، منتقل كرد و هرات مركز فرهنگ و علم در آن روزگار شد. او 43 سال (807 - 850 ه.ق) از سرحد چين تا مرز روم و از اقصاى تركستان تا مرز هند فرمان راند. 3 يكى از سياستهاى شاهرخ، كنار گذاشتن سياست كشورگشايى پدرش بود. 4 از ديگر اقدامات او، لغو قوانين ياساى چنگيزى در سال 815ه .ق و جاىگزين ساختن فقه اسلامى بود. 5 با مرگ شاهرخ، فرزندش، الَغ بيك (850 - 853 ه.ق) در سمرقند به تخت نشست. 6 البته وى در سال 853 ه.ق به دست فرزندش، عبداللطيف (853 - 854ه .ق) به قتل رسيد. 7 از اين زمان، افزون بر شدت يافتن جنگ ميان اميران تيمورى و كشته شدن برخى از آنان 8، تيموريان با حملات ازبكان از شرق روبهرو بودند، به گونهاى كه