118خود خطبه خواند. 1
به هر ترتيب، اتفاقاتى كه بعد از نصب اميران ترك بر مسند امارت حاج عراقيان به وقوع پيوست، نشاندهنده وجود نيروهاى مخالف قدرت سلجوقى - عباسى در مكه و تمايل بيشتر امير مكه به آن نيروهاست. در همان سال نخست امارت قتلغ (سال 468ه.ق)، بين او و بردگان مكه كه به گفته برخى از پژوهشگران، به تحريك مخالفان حكومت عباسى بر امير حاج عراق شوريده بودند، درگيرىهايى روى داد كه به پيروزى قتلغ انجاميد. 2 گزارشهاى ديگرى نيز درباره اختلاف امير مكه با سلجوقيان و عباسيان ارائه شده است. اين كه در سال 469ه .ق، عباسيان، ابوطالب زينبى، نقيب علويان را به مكه فرستادند تا از امير مكه براى عباسيان بيعت بگيرد، نشان مىدهد اختلافى ميان امير مكه با خلفاى عباسى و سلجوقيان روى داده است. 3
در سال 470ه .ق نيز ميان طرفداران سيادت فاطميان و امير حج و كاروان عراقى درگيرىهايى روى داد و منبرى كه عراقيان با خود به مكه آورده بود و روى آن نام خليفه عباسى حك شده بود، به دستور امير مكه شكسته شد. اين واقعه نشان مىدهد امير مكه در اين سالها قصد كنارهگيرى از عباسيان و سلجوقيان را داشته و از جانشينى امير مقتدر ترك به جاى امير ابوالغنائم علوى كه از نظر مذهبى با او بيشتر انس داشت، ناراضى بوده است. 4
4. ديگر زمامداران سلجوقى
در دوران حكومت بَركِيارق سلجوقى(486 - 498ه .ق) اختلاف شريف مكه، ابوهاشم با سلاجقه دوباره در سال 486ه .ق شدت يافت. در اين سال، ابوهاشم به