117اندكى بعد، ديگر بار نام وى از خطبه حذف شد. سرانجام با مرگ آلب ارسلان و خليفه القائم عباسى، در پى نامه المستنصر فاطمى، امير مكه بر خلاف ميلش، به نام فاطميان خطبه خواند. 1
3. ملكشاه (465 - 485ه .ق)
جانشينان آلب ارسلان راه او را ادامه دادند و با اشراف ارتباط برقرار كردند. البته تا اواخر سلطنت ملكشاه، معمولاً به نام فاطميان خطبه مىخواندند تا اينكه سال 479ه .ق ملكشاه همانند آلب ارسلان پيروزىهايى در شام به دست آورد و قدرت خود را به فاطميان و امير مكه نشان داد. در پرتو اين جريان، امير مكه تغيير موضع داد و نام خليفه فاطمى را از خطبه انداخت و به نام خليفه عباسى خطبه خواند. 2 چند سال بعد (سال 484ه .ق)، ملكشاه سلجوقى كه در اوج قدرت بود، مصمم شد مكه را به قلمرو خود بيفزايد تا بدين وسيله، براى هميشه به سلطه فاطميان بر آن سرزمين پايان دهد. بدين منظور، سپاهى به حجاز فرستاد كه بر مدينه و مكه چيره شدند. اين سپاه با مردم مكه به زشتى رفتار كرد، به گونهاى كه سال بعد، امير مكه، محمد بن ابى هاشم براى دادخواهى به بغداد آمد. 3 مرگ ناگهانى ملكشاه و آشفتگى اوضاع پس از او سبب شد با بيرون راندن سپاه وى از مكه، بار ديگر خطبه به نام فاطميان خوانده شود. 4 اين جريان هيچگاه تا پايان حكومت فاطميان جز برخى سالها تغيير نيافت و در نهايت، صلاحالدين ايوبى (564 - 589ه .ق) به اين استيلا پايان داد و با سرنگون كردن فاطميان، يك بار ديگر به نام خليفه عباسى، كنار نام