475
هجرى برمىگردد. اين قرآنها در يك مجموعه پياپى از لحاظ تاريخى قرار دارند؛ بهگونهاى كه تقريباً از آن زمان تا قرن چهاردهم هجرى، تاريخ آنها به هم پيوسته است. برخى از آنها، روى چرم و برخى ديگر، روى كاغذ نوشته شدهاند. 1
تصوير شماره 179. يك جلد قرآن كمياب كه نگارش آن به امام على(ع) نسبت داده مىشود.
براساس اين توصيف، متوجه مىشويم كه يك پژوهشگر مىتواند از طريق اين قرآنها، ميزان تغيير و تحول كتابت قرآن را در سدههاى مختلف مشخص نمايد. همچنين مىتواند ارزش و تأثيرات آنها را بر قلبهاى مسلمانان، نشان دهد؛ آنگاه كه خوانندهاى به اين مطلب پى ببرد كه يكى از اين نسخههاى خطى قديم كه با خط كوفى نوشته شده است، به امام على(ع) نسبت داده مىشود و يكى ديگر از آنها، به امام حسن(ع) و نسخه ديگر، منسوب به امام زينالعابدين(ع) است. تنها وجود يك نمايشگاه از قرآنهاى به خط اهلبيت(عليهم السلام)، كافى است تا ميليونها مسلمان را براى ديدن آن نسخهها و تبرك جستن به آن خطهاى مبارك، به سوى نمايشگاه بكشاند.