347را داخل طاق باب‌الشرقى، اين‌گونه نوشت: «المتوكل على الملك القادر السلطان نادر»؛ «توكل كننده به خداوند توانا، سلطان نادر». ¹

سيد جعفر بحرالعلوم، مى‌گويد:

با حروف طلايى ظريف، روى قسمت بالاى ايوان شرق متصل به رواق شرقى اين عبارت نوشته شده بود: «سپاس براى خداوند بلندمرتبه، سلطان اعظم، پادشاه پادشاهان، عالى‌جناب، ابوالمظفر، مؤيد به تأييد پادشاه توانا، سلطان نادر كه خداوند پادشاهى و سلطنتش را پابرجا نمايد و احسان و عدل و نيكوكارى‌اش را مشمول جهانيان سازد، مفتخر به تذهيب اين گنبد نورانى و بارگاه مطهر گرديد». درباره تاريخ آن گفته شده است: خداوند او و حكومتش را جاويدان گرداند. در سال 1156 هجرى، مبادرت به اين كار نمود. ²

محمد حسين حرزالدين، در تاريخ خود، اين مطلب را نقل كرده است و در حاشيه همان صفحه، آن مطالب را به كتاب «معارف الرجال»، تأليف محمد حرز الدين ارجاع داده است. ³ به هنگام بررسى كتاب «معارف الرجال»، متوجه شدم كه شيخ محمد حسين، ناشر كتاب «المعارف»، در حاشيه آن، مطالبى را كه پدرش، شيخ على محمد حرزالدين، گردآورى كرده، آورده است. سيدجعفر بحرالعلوم، مى‌آورد:

همسر شاه، گوهرشاه بگم، يكصد هزار روپيه ايرانى به منظور مرمت كاشى‌كارى ديوارهاى صحن مطهر، اهدا كرد. همچنين سيد رضيه بنت سلطان حسين صفوى، مبلغ بيست هزار تومان براى بناى مسجد واقع در خلف الظهر اهدا كرد. ⁴