229 تصوير شماره 57.گوشه جنوبى ديوار صحن مطهر.

روايت سابق بسيار درخور اهميت است؛ زيرا از وجود ضريح يا آرامگاه موجود در غرى، خبر مى‌دهد كه مورد توجه آل ابى‌طالب(ع) و شيعيانشان مى‌باشد؛ چنان‌كه در تأييد اين مسئله، شيخ محمد حسين حرزالدين، به نقل از كتاب «النجوم الزاهرة»، روايتى را درباره علت تنفر متوكل از اميرمؤمنان(ع) نقل كرده است. وى مى‌گويد:

متوكل يك آوازه‌خوان داشت كه ام الفضل ناميده مى‌شد. متوكل قبل و بعد از خلافتش، با آن زن، شب‌نشينى مى‌كرد. گاهى او را مى‌خواست، اما پيدايش نمى‌كرد. يك‌بار اين خواسته متوكل، روزهاى زيادى طول كشيد، اما باز هم آن زن را نيافت. پس از گذشت چندين روز، آن زن آمد؛ درحالى‌كه چهره‌اش همچون خورشيد مى‌درخشيد. متوكل به او گفت: «كجا بودى؟» آن زن گفت: «به سفر حج رفته بودم». متوكل گفت: «واى بر تو! الآن موقع زيارت خانه خدا نيست». آن زن گفت: «منظورم زيارت خانه خدا نبود؛ بلكه هدفم زيارت آرامگاه اميرمؤمنان(ع) بود».