214اين موضوع را كسان ديگرى نيز علاوه بر ابن طحال مطرح كردهاند؛ براى مثال يكى از آنان مىگويد كه كوزه رشيد، در گنجينه نگهدارى مىشده است و هنگام بازگرداندن اشياى تاريخى موجود در ضريح امام موسى بن جعفر(ع)، كه بهعلت ترس از تعرض وهابىها، به آنجا منتقل شده بودند، اين كوزه شكست. بعيد به نظر نمىرسد كه اين كوزه سبزرنگى كه به وجود آن در گنجينه ضريح مطهر اشاره گرديد، هنگام بنايى كه شاه صفى، دستور ساخت آن را داده بود، روى گنبد گذاشته شده باشد يا اينكه در جريان بازسازىهايى كه به دستور شاه عباس اول صفوى انجام شده بود، روى گنبد ضريح قرار داده شده است.
محمد حرزالدين، در كتاب «معارفالرجال» مىگويد: «اين گنبد، قبل از آنكه طلاكارى شود، با كاشى آبى، كاشىكارى شده و با موزاييك، تزيين شده بود. قسمت بالاى آن، كوزهاى قرار دارد كه بعد از طلاكارى در گنجينه گذاشته شد». 1 براساس اين روايت، كوزهاى كه شكسته شد، كوزه هارون الرشيد نبوده و هيچ ارتباطى با بناى او نداشته است.
البته شايسته نيست بنايى را كوچك و زشت بشماريم كه براى آن، تلاش فراوانى شده است تا به شكل گنبدى در بيايد كه چهار در داشته باشد و روى آن، كوزهاى سبزرنگ و باارزش قرار بگيرد. فراتر از اين مطلب، شيخ كاظم الحلفى، در تحقيق خود، با عنوان «لمحة تاريخية عن مشهد الامام» مىگويد: «و چراغى را كه با جواهرهاى منحصر به فرد، مزّين شده بود، روى ضريح مطهر قرار داد و هر سال، آن را زيارت مىكرد». 2
نمىدانم اين همه مطلب را از كجا آورده است. اگر آنچه درباره اين كوزه و اين چراغ گفته شده است، صحيح باشد، قطعاً به مدت سه قرن، روى قبر و گنبد باقى