179«جعفر بن محمد (ع) پياده شد و يك چاله كند. سپس يك ميله آهنى آورد تا نشانه‌اى براى آن مكان باشد».

احتمال مى‌رود اين ميله آهنى را امام حسن و امام حسين(عليهماالسلام)، يا كسانى كه همراه آنها بودند، هنگام دفن امام على(ع) در آنجا قرار داده باشند يا ممكن است امام زين‌العابدين(ع)، هنگام زيارت ضريح جدش، همراه فرزندش باقر(ع)، آن را نشانه‌اى براى زائران آن مكان چه اهل بيت آن حضرت يا شيعيان خاص ايشان، قرار داده بودند.

زيارت امام صادق(ع) از قبر اميرمؤمنان على(ع) در ايام خلافت منصور عباسى

اگر سفاح، محبت و توجه خود را به پسرعموهايش كه از علويان بودند، نشان مى‌داد، به اين دليل بود كه به احساسات آنان درباره بيعتش يقين داشت؛ به‌ويژه او به اعلام دعوتى آگاهى داشت كه براساس خونخواهى اهل بيت(عليهم السلام) و بيعت گرفتن براى رضايت آنان استوار بود. همچنان كه حاضران در گردهمايى «ابواء» كه روستايى نزديك مدينه است و در آنجا با «محمد ذى‌النفس الزكيه ابن عبدالله بن الحسن» در اواخر دوره حكومت اموى بيعت شد، همچنان زنده بودند؛ به‌ويژه برادر سفاح، ابوجعفر منصور كه براساس سخن ابن‌كثير، در آن گردهمايى، شركت داشت. ¹

سفاح از دلايل اختفاى محمد و برادرش باخبر بود. وى در سال 136 ه .ق/ 753م از دنيا رفت و در اثناى آن سال، ابوجعفر منصور، از سفاح به منظور رفتن به حج، اجازه گرفت؛ درحالى‌كه بزرگ‌ترين دغدغه خاطر او موضوع محمد و ابراهيم، دو فرزند عبدالله بن حسن بن حسن بن على بن ابى‌طالب(عليهم السلام) و خوددارى نمودن آنها از حاضر شدن در محضر او در دربار، همراه ساير بنى‌هاشم