67امت مظلوم محمد(ص) از مطالبات و تعديات، بر اراده سنيّه و ذات جوهر خاقانيه بستگى دارد و مايه اصالت و لازمه ديانت شما و عدم اختلال احوال عباد است.
سعى در ترك اين اعمال جهت تحصيل رضاى پادشاهانه، امر بديهى است. پس از اين زنهار و زنهار از حجاج و زوار ايران، غير از رسوم گمرك اعلام شده، قطعا مطالبات ديگرى نشود و با اعطاى امنيت، سر مويى به آنها تجاوز و تعدى نشود. براى آنچه حاصل شده، در خصوص اين موضوع امر شريف من صادر و ارسال شده است. هم اكنون در ضمن اين وضعيت، به طرق گوناگون لازم ديده شد به ولات در جده، شام، بغداد، بصره، شهرزور و سايرين، اوامر شريف من با تأكيد شديد، صادر و ارسال شود. پس از اين، خلاف اين امر، لحاظ نشود و با اين چنين مطالبات، باعث ناآرام كردن و مكدر كردن حجاج و زوار عجم [ايرانى] نشويد. حال آنها رعايت شود و اگر رخصت و جواز لازم اين امر مىباشد، امر خديوانه من انفاذ احكام جليله، واجب است. مِنبعد با توجه به اين منوال محرر، از هيچ حاجى ايرانى، سابقالبيان با حالاتى مانند عاجز كردن و مكدر كردن، مطالبهاى نشود. جهت معامله كردن با آنها مساعدت شود و باعث رنجش آنان نشوند و به اعلام آگاهىهاى لازم به دربار عطوفتقرار من، مبادرت كنيد. فى اواخر جمادىالاول 1210.
در اين باب، يك صورت آن به وزير والا و وزير بغداد، بصره و شهرزور، سليمانپاشا و به ديگر واليان، امير مكه مكرمه و جده، اوامر شريف صادر شده است. بر اين بيان كيفيت اين امر به شدت تأكيد و دقت و خلاف آن صورت نگيرد. مبنى بر اقتضا، در صورت رسيدن اين امر عالى، در آنجوانب، به حجاج ايران آزار نرسانند و مورد تعرض قرار نگيرند و اگر حضرت شريف در مدينه منوره و وكلاى ايشان به حقارتى نسبت به آنها مبادرت وزيده، مداخله كرده و نسبت به منع آن اهتمام هر چه تمامترى داشته باشند. اين قانون از قديمالايام وجود داشت.