89اين قول با محل نزول آيه متعارض است؛ زيرا اين سوره در مكه نازل شده است و نامبردگان در مدينه مسلمان شدند. در آن ايام، هيچ‌كس از علماى اهل كتاب ايمان نياورده بودند و كسى از آنها به رسالت پيامبر(ص) شهادت نداده بود. كسانى كه گفته‌اند اين آيه به اتفاق همه در مدينه نازل شده است: «

والآية مدنية بالاتفاق» ¹، صرف ادعاست و چنين اتفاقى در كار نيست. ²

3. براساس رواياتى كه ذكر شد، كسى كه علم قرآن نزد اوست، اميرمؤمنان على(ع) و اولاد آن حضرت مى‌باشد و اين آيه در حق ايشان نازل شده است. بنابراين به استناد روايات، قول حق و صحيح‌ترين نظر، همين است.

آيه استنباط (وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ... لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُم...)

دومين آيه‌اى كه دلالت مى‌كند قرآن يكى از منابع علوم اهل‌بيت پيامبر است، آيه استنباط مى‌باشد.

خداوند در اين آيه مى‌فرمايد:

(وَ إِذٰا جٰاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذٰاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ ...) (نساء: 83)

و هنگامى كه خبرى اميدبخش يا نگران‌كننده به آنها برسد، [بدون تحقيق] آن را شايع مى‌سازند؛ درحالى‌كه اگر آن را به پيامبر(ص) و پيشوايانشان بازگردانند، كسانى كه قدرت تشخيص كافى دارند، از ريشه‌هاى مسائل آگاه خواهند شد....

استنباط در لغت از ماده «نبط» و به معناى بيرون آوردن و استخراج آب است.