62 بُرَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْعِجْلِيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (ع) عَنْ قَوْلِ الله عَزَّ وَ جَلَّ ( اِتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ )

قَالَ: إِيَّانَا عَنَي» .

همچنين در روايت ديگرى از امام رضا(ع) چنين نقل كرده است

:«عَنِ ابْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَبِي الحَسَنِ الرِّضَا(ع) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ الله عَزَّ وَ جَلَّ ( يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ )

قَالَ الصَّادِقُونَ هُمُ الْأَئِمَّةُ وَ الصِّدِّيقُونَ بِطَاعَتِهِم» . ¹

گفتنى است مصداق آيه براساس اين‌گونه احاديث، سه دسته‌اند:

- برخى احاديث، تنها حضرت على(ع) را مصداق صادقين دانسته است؛

- برخى احاديث، اهل‌بيت(عليهم السلام) را مصداق صادقين دانسته است؛

- احاديثى نيز پيامبر اكرم(ص) و على(ع) و ديگر امامان اهل‌بيت(عليهم السلام) را مصداق آيه شمرده است.

روشن است كه اين روايات با يكديگر ناسازگار نيستند؛ زيرا پيامبر اكرم(ص) و اهل‌بيت(عليهم السلام) همگى معصوم‌اند و مصداق آيه مى‌باشند و هريك در برهه‌اى از زمان، پيشوايى امت را برعهده داشته و گفتار و كردار آنها حجت الهى بر مسلمانان بوده است. ²

نظر فخررازى درباره آيه

فخررازى درباره اين آيه مى‌نويسد:

خداوند، مؤمنان را به همراه بودن با صادقين دستور داده است. بنابراين آيه دلالت دارد آنها كه جايزالخطا هستند، بايد به كسى اقتدا كنند كه معصوم است تا در پرتو او از خطا مصون بمانند و اين معنا در هر زمانى خواهد بود و هيچ