55 علمى مردم را در حل مشكلات و تفسير و تبيين دين، برعهده بگيرند. «محقق طوسى»، در باب وجوب عصمت امام(ع)، با برهان سبر و تقسيم ثابت مىكند كه حافظ شريعت، بايد امام معصوم از خطا و گناه باشد كه مرجعيت علمى مردم را برعهده دارد. 1
چنين شخصى، افزون بر آنكه نگهبان احكام و دستورهاى بيان شده در كتاب و سنت است، بيانگر احكام و دستورهايى مىباشد كه در كتاب و سنت تبيين نشده است.
همچنين شهيد مطهرى در اينباره مىگويد:
شيعه مىگويد نه خدا دستورات اسلام را ناقص به پيغمبر وحى كرد و نه پيغمبر آنها را ناقص براى مردم بيان كرد. پيغمبر كاملش را بيان كرد. اما آنچه پيغمبر كامل بيان كرد، همه آنهايى نبود كه به عموم مردم گفت. بسيارى از دستورات بود كه اصلاً موضوع آنها در زمان پيغمبر پيدا نشد، بعدها سؤالش را مىكردند. بلكه همه دستوراتى كه من جانب الله بود، به شاگرد خاص خودش گفت و به او فرمود تو براى مردم بيان كن. 2
سپس مىگويد:
پيغمبر از هيچ فرصتى كوتاهى نكرد و خيلى چيزها را تعليم داد. ولى با توجه به تاريخچه مكه و مدينه، پيامبر و گرفتارىها و مشاغل زيادى كه ايشان داشت، مسلّم اين مدت وافى نبود كه همه احكام اسلام را براى مردم بيان كند و امكان ندارد كه چنين دينى، ناقص بيان شده باشد. بنابراين حتماً بايد كسى يا كسانى در ميان اصحاب پيامبر(ص) وجود داشته باشند كه اسلام را به تمام و كمال از