46 با مدلول آيه تطهير مخالفت دارند و علت آن عدم تفكر و دقت در مدلول آيه است. 1
علامه طباطبايى
مرحوم علامه طباطبايى، صاحب تفسير الميزان، در كتاب «بحث كوتاه درباره علم امام» مىنويسد:
علم امام به اعيان خارجيه و حوادث و وقايع، طبق آنچه از ادله نقليه و براهين عقليه برمىآيد، بر دو قسم است و از دو راه است: الف) علم موهبتى و خدادادى. ب) علم عادى. قسم اول از علم امام (علم موهبتى): امام به حقايق جهان هستى در هر شرايطى كه وجود داشته باشد، به اذن خدا واقف است؛ اعم از آنهايى كه تحت حس قرار دارند و آنهايى كه بيرون از دايره حس مىباشند؛ مانند موجودات آسمانى و حوادث گذشته و وقايع آينده.
علامه در ادامه بحث، به دليل اول گفته خود مىپردازد و مىنويسد:
الف) از راه نقل: روايات متواترهاى است كه در جوامع حديث شيعه، مانند كتاب كافى و بصائر و كتب صدوق و كتاب بحار و غير آن ضبط شده، به موجب اين روايات كه به حد و حصر نمىآيد، امام از راه موهبت الهى، نه از راه اكتساب، به همه چيز واقف و از همه چيز آگاه است و هرچه را بخواهد به اذن الهى به ادنى توجهى مىداند.
سپس به دليل دوم مىپردازد و مىنويسد:
ب) و از راه عقل: براهينى است كه به موجب آنها امام به حسب مقام نورانيت خود، كاملترين انسان عهد خود و مظهر تام اسماء و صفات خدايى و بالفعل به