19
فصل اول: واژهشناسى
براى شناخت منابع علم امامان(عليهم السلام) بايد از واژههايى كه در اين تحقيق آورده شده، فهم درست و مشتركى بهدست آورد. ازاينرو لازم است كه هركدام از واژهها را جداگانه بررسى كنيم.
منابع
«منابع» جمع «منبع» است و «منبع» نيز اسم مكان از ماده «نبع» است. «ابنفارس» مىگويد از اين سه حرف (نبع)، دو كلمه اصلى توليد مىشود:
يكى به معناى محل جوشش است و ديگرى اسم نوعى درخت است كه آن را مأخذ چوب تير دانستهاند. وى منابع را به مواضع معنا كرده و
«النَّوابع من البعير» را به معناى مواضعى كه عرق شتر از آن خارج شده و جريان دارد، دانسته است. 1
«فراهيدى» مىگويد: «عرب
«نبع الماء» را براى خارج شدن آب از چشمه به كار