189
مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْقَاسِمِ أَبُو عَبْدِالله المَعْرُوفُ بِمَاجِيلَوَيْهِ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الحَلَّالِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ الله».
و ظاهر اين است كه زياد بن ابىالحلال كه از اصحاب امام باقر و امامصادق(عليهما السلام) مىباشد تا زمان ماجيلويه كه وى همعصر با ابنبابويه بوده، افراد طبقه روايى او زنده نبودهاند. 1
نجاشى در رجال خود ذيل ترجمه
«محمد بن أبىالقاسم عبيدالله بن عمران الجنابى البرقى» مىگويد: «ابوعبدالله ملقب به ماجيلويه، داماد احمد بن ابى عبدالله برقى بوده است». 2
از طرفى «احمد بن ابى عبدالله برقى» متوفاى 274 ه .ق مىباشد و درگذشت «ماجيلويه» در سال280 ه .ق بوده است. 3
از طرف ديگر، نجاشى در حديث مورد بحث، بيان مىكند كه زيادبن ابىالحلال از امام صادق(ع) روايت كرده است:
«...عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الحَلَّالِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِالله (ع)...» و منصور دوانيقى در سال 148ه .ق امام صادق(ع) را به شهادت رساند. در نتيجه، بين فاصله زمانى سال 148 ه .ق (شهادت امام صادق) و سال280 ه .ق (سال وفات ماجيلويه)، بايد راوى ديگرى وجود داشته باشد تا