188
روايت زِيادِ بْنِ أَبِى الْحَلَّال
سند اين حديث چنين است:
«أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ قُولَوَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْقَاسِمِ أَبُو عَبْدِ الله المَعْرُوفُ بِمَاجِيلَوَيْهِ عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الحَلَّالِ» در سند اين روايت، واسطه بين
«مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْقَاسِمِ أَبُو عَبْدِالله المَعْرُوفُ بِمَاجِيلَوَيْهِ» و «زِيَادِ بْنِ أَبِي الحَلَّال» حذف شده است. در نتيجه، روايت مرسل و غيرقابل استناد مىشود.
«ابوغالب» درباره اين روايت مىنويسد:
«قلت وهو ضعيف بحذف الواسطة بين ماجيلويه و بين زياد بن أبي الحلال». 1
صاحب «طرائف المقال» نيز درباره مرسل بودن اين روايت چنين نقل مىكند:
شهيد ثانى در تعليقات خود بر خلاصه [علامه حلى] مىنويسد كه ماحصل روايات «كشى» كه متضمن ذم زراره بوده، بيشتر از بيست روايت مىباشد كه همه آنها جداً ضعيفالسند مىباشند و در اكثر آنها محمد بن عيسى العبيدى 2 وجود دارد؛ مگر يك روايت كه طريق آن صحيح است. ولى مرسل مىباشد؛ زيرا سند اين روايت چنين است:
«حَدَّثَنِي أَبُوجَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ قُولَوَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي