متن کتاب غروب شرعی از دیدگاه فریقین - جلد 1 - صفحه 79

(5 تا 303)

فصل دوم: قول به تحقق غروب با طلوع شاهد و ادله آن

1. قائلان به تحقق غروب با طلوع شاهد

در مقابل قول به استتار شمس، در آثار فقهى اهل تسنن از قول ديگرى ياد شده است كه طلوع شاهد (نجم) را معيار تحقق غروب قرار داده است. «طاووس» ¹ و «عطاء بن رباح» ² و «وهب بن منبه» ³ از اين دسته‌اند. ⁴ شوكانى اين قول را به «قاسميه» نسبت داده است. وى مى‌نويسد:

1) . أبوعبدالرحمان طاووس بن كيسان يمانى حميرى، از بزرگان تابعين و فقهاى يمن و اصالتاً اهل فارس بوده و از صحابه‌اى چون ابن‌عبّاس و جابر نقل روايت كرده است. (ر.ك: سير أعلام النبلاء، شمس الدين محمد بن احمد ذهبى، ج5، صص 38و39؛ موسوعة الأعلام، ج1، ص335).

2) . وى نيز از تابعين بوده و در سال 115 يا بعد از آن وفات كرده است. (المجموع، ج10، ص49؛ نيز ر.ك: التاريخ الصغير، ابوعبدالله محمد بن اسماعيل بخارى، ج1، ص276).

3) . وهب بن منبه بن كامل يمانى از تابعين عابد و فاضل است و از ثقات محسوب مى‌شود. نقل شده است كه چهل سال نماز صبح را با وضوى نماز عشاى خود خواند. (ر.ك: لسان الميزان، أحمد بن على بن حجر عسقلانى، ج7، ص428؛ كتاب الثقات، محمد بن حبّان بن أحمد أبوحاتم تميمى بستى، ج5، ص487؛ تهذيب التهذيب، ج11، ص147).

4) . البناية فى شرح الهداية، عينى، ج2، ص24؛ «وعند طاووس وعطاء بن رباح و وهب بن منبه اوّل وقت المغرب حين طلوع النجم» نيز ر.ك: عمدة القارى شرح صحيح بخارى، ج5، ص55).

مشخصات کتاب

غروب شرعی از دیدگاه فریقینجلد:1نویسنده:کمالی اردکانی، حمیدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1393

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1