67اين روايت را علاوهبر بخارى، ابوداوود، نسائى و مسلم نيز نقل كردهاند. 1
در روايت جابر كه از ديدگاه بخارى اصل در اوقات نماز است 2، «وجبت» براى وقت مغرب بهكار برده شده است و ابناثير آن را «غربت» معنا كرده است. 3
در واكاوى لغوى اين واژه، ابنفارس ريشۀ «و ج ب» را اينگونه معنا نموده است: «اصل واحدى است كه بر سقوط و واقع شدن و قرار گرفتن چيزى بر زمين دلالت دارد». 4 پس «وجبت الشمس» به معناى قرار گرفتن خورشيد و سقوط شمس است كه با فرورفتن در افق حاصل مىشود؛ همانگونهكه در كتب ديگر لغت نيز همينگونه معنا شده است. 5 در قرآن كريم نيز كه تعبير «وجبت جنوبها» 6 بهكار برده شده، مفسرين وجوب را سقوط معنا نمودهاند. 7
سه - روايت بريده
وَحَدَّثَنِى إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِىُّ حَدَّثَنَا حَرَمِىُّ بْنُ عُمَارَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلاً أَتَى النَّبِىَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ