208

روايت دهم: روايت عمّار ساباطى

عَنْ أَبِي عَبْدِالله(ع) قَالَ: إِنَّمَا أَمَرْتُ أَبَاالْخَطَّابِ أَنْ يُصَلِّيَ الْمَغْرِبَ حِينَ تَغِيبُ الْحُمْرَةُ مِنْ مَطْلَعِ الشَّمْسِ، فَجَعَلَهُ هُوَ الْحُمْرَةَ الَّتِي مِنْ قِبَلِ الْمَغْرِبِ فَكَانَ يُصَلِّي حِينَ يَغِيبُ الشَّفَقُ. ¹

امام صادق(ع) فرمودند: اباالخطّاب را به خواندن نماز هنگام زوال حمره امر نمودم، ولى او حمره مغربيه را ملاك قرار داد و پيوسته هنگام غيبوبت شفق نماز مى‌خواند.

الف) بررسى سندى

سند روايت چنين است: «محمد بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ مَرْوَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَمَّارٍ السَّابَاطِيِّ».

جلالت ابن‌محبوب روشن است و قبلاً گذشت. احمدبن‌حسن نيز احمدبن‌حسن ابن على بن فضال است؛ وى ²، مروان بن مسلم ³ و عمار ساباطى ⁴ توثيق شده‌اند.

على بن يعقوب ترجمه‌اى در كتب رجال ندارد. از توثيقات عامه تنها روايت حسن بن على بن فضّال ⁵ را كه بنابر قولى ⁶ از اصحاب اجماع است، مى‌توان براى وثاقت وى اقامه نمود؛ اما قبلاً بيان شد كه نقل اصحاب اجماع بر وثاقت شخص دلالت ندارد و تنها روايت را موثوق‌الصدور نشان مى‌دهد؛ ازاين‌رو نمى‌توان به وثاقت على بن يعقوب رسيد.