187

ب) بررسى دلالى

بسيارى از فقها اين روايت را بدون هيچ تبيينى، در زمره ادله ذهاب حمره ذكر نموده‌اند. ¹ از ميان گفتار كسانى كه دست به تبيين و توضيح اين روايت زده‌اند، بيان‌هاى مختلفى مى‌توان يافت:

بيان اول

«من عندنا» به معنى «فى علمنا» باشد. با توجه به اين بيان، درمورد مفهوم روايت بايد گفت: كمى نماز مغرب را به تأخير بيندازيد؛ چراكه خورشيد از نظر شما غايب مى‌شود، ولى در علم ما نه؛ چون ما معصومين(عليهم السلام)، ذهاب حمره را ملاك غيبوبت مى‌دانيم. علامه مجلسى مى‌نويسد:

ممكن است مراد از روايت اين باشد كه در موارد بسيارى دچار اشتباه مى‌شويد و گمان به غيبوبت شمس مى‌بريد و حال آنكه ما علم داريم كه غايب نشده است. دراين صورت مراد امام(ع) از «من عندنا» «فى علمنا» است؛ چراكه ما معصومين، ذهاب حمره را معتبر مى‌دانيم. ²

اشكال: اين ادعا يك احتمال در روايت است و دليل روشنى بر اينكه وجه بيان شده مراد امام(ع) بوده باشد، اقامه نشده است. علامه مجلسى خود، درنهايت اين وجه را بعيد مى‌شمارد. ³

بيان دوم

مراد از «من عندنا» موقعيت مكانى و بلاد هم‌افق باشد. توضيح اينكه از تعليل