183
عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ».
وثاقت محمد بن يحيى العطار گذشت. مراد از احمد بن محمد كه در سلسله مشايخ محمد بن يحيى است، احمد بن محمد بن عيسى است. ابن‌فضال در اينجا، به قرينه مروى‌عنه 1 (يونس بن يعقوب)، حسن بن على بن فضال است. ايشان گرچه فطحى بوده است، از اجلاى اصحاب امام رضا(ع) محسوب مى‌شود. 2 از ناحيه راوى نيز احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن فضال در مجموعه كتب اربعه بيش از هشتاد روايت دارد. بنابراين تمام افراد اين طريق توثيق شده‌اند؛ ولى به دليل فطحى بودن ابن‌فضال، اين روايت در زمره احاديث موثق قرار مى‌گيرد. 3
ب) بررسى دلالى
گرچه در روايت قبل سؤال از فعل امام(ع) شده بود، در اين روايت يونس از وقتِ افاضه سؤال نموده و پاسخ امام(ع) مبنى بر رعايت زوال حمره را دريافت داشته است.
در اين نقل، سخن از وقت افاضه امام(ع) يا راوى نيست، بلكه جمله «متى الافاضة» برخلاف نظر برخى 4، ظهور در وقت مشروعيت افاضه از عرفات دارد.
اشكال اول: اگر اين روايت را غير از روايت قبلى بدانيم، به اين معنا كه يونس يك‌بار از وقت افاضه پرسيده و بار ديگر از زمان افاضه امام يا خود پرسش نموده است، روايت دوم ظهور شايسته‌اى در مدعا دارد؛ ولى درصورتى‌كه روايت دوم را همان روايت اول تلقى كنيم كه از طريق ديگرى از يونس بن يعقوب نقل شده