109
روايت چهارم: صحيحه عبيد بن زراره
عَنْ أَبِي عَبْدِ الله(ع) قَالَ: فِي الْمَغْرِبِ إِذَا تَوَارَى الْقُرْصُ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاتَيْنِ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ إِلَّا أَنَّ هَذِهِ قَبْلَ هَذِهِ وَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ فَقَدْ دَخَلَ وَقْتُ الصَّلَاتَيْنِ إِلَّا أَنَّ هَذِهِ قَبْلَ هَذِه. 1
از امام صادق(ع) نقل شده است كه درمورد مغرب فرمودند: وقتى قرص شمس در افق پنهان شد، وقت دو نماز (مغرب و عشا) رسيده و تا نصف شب ادامه دارد؛ ولى يكى بعد از ديگرى است و هنگامىكه خورشيد زوال يافت، وقت دو نماز (ظهر و عصر) داخل شده، ولى يكى در پس ديگرى خوانده مىشود.
الف) بررسى سندى
سند اين چنين است: «عنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنِ الْقَاسِمِ مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ».
مراد از ضمير در «عنه»، به قرينه روايت قبل، «محمد بن على بن محبوب»، از راويان جليلالقدر است. 2 سند پيشين اين چنين است:
أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ عُبَيْدِ الله عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْبَغْدَادِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْوَشَّاءِ عَنْ عَبْدِ الله بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي نَصْرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله(ع) يَقُولُ: فِي الْمَغْرِبِ إِذَا تَوَارَى الْقُرْصُ كَانَ وَقْتُ الصلاة وَ الْإِفْطَار.
در اين روايت نيز از تعبير «تَوَارَى الْقُرْصُ» استفاده شده است؛ ولى دليل اينكه به اين روايت استناد نشد، اين است كه اين روايت، گرچه دلالتش مانند روايت محل بحث است و در هردو عبارت «تَوَارَى الْقُرْصُ» آمده است، مشكل سندى دارد؛ چون