881382ه .ش از فعاليت نيروهاى وى مىدانند. اين گروه، خواهان نقش اساسى در آينده عراق، و از حاميان دخالت دين در عرصه سياسى است.
مقتدا صدر در يكى از سخنرانىهايش درباره حضور امريكايىها در عراق گفت: «هركسى مورد حمايت امريكا قرار گيرد، از ديد ما ملعون خواهد بود». 1
اين جريان در حال حاضر با تعديل خطمشى خود، به عرصه مشاركت سياسى توجه كرده و توانسته است نمايندگانى نيز در مجالس و دولتهاى عراق داشته باشد. البته اخيراً مقتدا صدر در ظاهر خود را از دخالت در تحولات سياسى دور نگه داشته است.
گروه سوم: جنبش وفاق ملى عراق
اين جنبش پس از حمله صدامحسين به كويت در سال 1991م و قرارگرفتن رژيم بعث در وضعيت سقوط، با شكاف در حزب بعث شكل گرفت. اين حزب با همكارى «تحسين معله» و «صلاح الشيخلى» از سران حزب بعث و به رهبرى اياد علاوى، نخستوزير سابق عراق، تأسيس شد. علاوى در خانوادهاى شيعى به دنيا آمد؛ اما گرايشى سكولار دارد. در اساسنامه اين حزب، بر اهدافى چون ايجاد رژيمى دموكراتيك، و قانونى براساس كثرتگرايى سياسى و فكرى تأكيد شده است.
در نظر رهبران اين حزب، عراق بخشى از امت عربى بوده است و بايد به همان صورت محفوظ بماند. تأكيد بر رفاه حال شهروندان، رشد