85حكومتى فدرالى و نه متجزى، سهمى در اداره جامعه و منطقهاى امن و حمايتشده را خواستارند.
احزاب كوچك ديگرى نيز در عرصه سياستهاى منطقهاى كردستان فعال بودند؛ مانند حزب سوسياليست كرد، حزب سوسياليست كردستان، حزب دموكراتيك خلق كردستان، حزب زحمتكشان كردستان، لشكر اسلامى كرد، جنبش مسلمانان كرد (حركة الاكراد المسلمين)، جنبش اسلامى كردهاى فيلى، حزبالله كردستان، انجمن مسلمان و جنبش مجاهدين كردستان، كه به لحاظ ناچيزبودن حوزه فعاليت اين احزاب، از توضيح درباره آنها صرفنظر مىكنيم.
ب) جريانهاى سياسى جديد بعد از اشغال
جريانهاى سياسى موجود در عراق نيز كه برخى از آنها ريشه در رژيم گذشته دارند بر فعاليتهاى سياسى تأثير بسزايى دارند. اين مسئله بهعلت كندى حركت جريانهاى سياسى و شرايط اختناق رژيم بعث است كه نيروهاى فعال و آگاه جامعه را به ايجاد تشكلها و سازمانهاى سياسى واداشته است.
اين احزاب كه بيشتر رويكرد مذهبى داشتند، ناچار بودند براى فعاليت خود به خارج از عراق، بهويژه كشورهاى همجوار پناه ببرند. با ورود امريكا و همپيمانانش به عراق، احزاب جديدى نيز بين معارضان عراقى شكل گرفت. اين احزاب و جريانهاى سياسى جزو كنشگران فعال در عرصه سياسى - اجتماعى عراقاند كه به مناسبت ذكر جريانهاى سياسى قبل از اشغال، آنها را نيز در اين قسمت يادآور مىشويم. در واقع، فعاليت