153ابراهيم(ع) بازگرداند. به بيان ديگر، او سه مترِ كاستهشده از كعبه را بار ديگر به كعبه ملحق ساخت و بر ارتفاع آن، نه ذراع ديگر افزود و ارتفاع كعبه را به 27 ذراع (13/31 متر) رساند. درِ خانه را هم روى زمين قرار داد و پشت كعبه، درِ ديگرى به موازات آن گشود.
پس از آنكه «حجاج»، عامل عبدالملك بن مروان، كعبه را با منجنيق به آتش كشيد و ابن زبير را به قتل رساند، آن را از پايه خراب كرد و بخشى (حِجر اسماعيل) را كه ابن زبير به بناى قريش افزوده بود، ويران ساخت و آن را به همانگونه كه قريش ساخته بود، برگرداند؛ يعنى طول آن را كم كرد، درِ پشتى كعبه را بست و درِ اصلى را بالاتر از زمين قرار داد كه هنوز به همين وضع باقى است. در دورانهاى بعد تا
عصر حاضر، تنها گاهى مرمتهايى جزئى از قبيل تعويض سنگها و لايهكشى روى كعبه انجام شده است. 1 (بنا بر نظر شيعه، طول و عرض كعبه تغيير نيافته و بازسازى در مواردى همچون عصر امام سجاد(ع)، زير نظر ايشان انجام گرفته است).
گفتنى است كه كعبه در طول تاريخ، پس از بناى اوليه به دست حضرت آدم(ع)، ده بار به دست افراد و گروههاى مختلف بازسازى شده است كه عبارتاند از: 1. شيث بن آدم؛ 2. ابراهيم و اسماعيل(عليهما السلام)؛ 3. عمالقه؛ 4. جُرهم؛ 5. قُصى بن كلاب؛ 6. قريش؛ 7. عبدالله بن زبير؛ 8. حجاج بن يوسف؛ 9. سلطان مراد عثمانى؛ 10. سعودى.
در مورد آخرين بازسازى كه در سال 1417 ق به دستور فهد بن عبدالعزيز انجام گرفت، زيربنا و اساس كعبه تقويت شد، شاذروان مرمّت