132
عمره
: در لغت به معناى زيارت كردن يا قصد مكانى آباد كردن است و در اصطلاح به زيارت خانه خدا و انجام اعمال مخصوص به آن كه كمتر از اعمال حج است، عمره گفته مىشود. در شرع آن را «حج اصغر» نيز گويند. عمره بر دو قسم است: عمره مفره و عمره تمتع.
عمره تمتع
: عمرهاى است كه پيش از حج تمتع انجام مىشود. عمره تمتّع داراى پنج عمل است: احرام بستن از ميقات در ماههاى حج (شوال، ذىقعده و ذىحجه)، هفت دور طواف كعبه، دو ركعت نماز طواف پشت مقام ابراهيم(ع)، هفت بار سعى بين صفا و مروه، و تقصير (گرفتن قدرى از مو يا ناخن). با انجام تقصير، محرم از احرام خارج و همه محرّمات احرام بر او حلال مىگردد. 1
عمره مفرده
: عمرهاى كه جدا از عمره تمتع انجام مىگيرد و علاوه بر اعمال آن، طواف نساء و نماز آن را نيز دربردارد. به اين ترتيب عمره مفرده دو طواف واجب دارد: يكى به نام طواف زيارت و ديگرى به نام طواف نساء. عُمره تمتع هم مانند حج بر دو قسم است: واجب و مستحب، و بر كسى كه شرايط استطاعت را داشته باشد، يك مرتبه در عمر واجب مىشود و وجوب آن مانند حج، فورى است و در وجوب آن، استطاعت حج معتبر نيست. اما براى كسانى كه از مكه دور هستند و فاصله منزلشان تا مكه شانزده فرسخ و بيشتر از آن است (مثل ايرانيان كه وظيفه آنها حج تمتّع است) هيچگاه استطاعت حج از استطاعت عمره و استطاعت عمره از استطاعت حج، جدا نيست؛ چون حج تمتع، مركب از