174را به اسم توحيد خالصانه و توحيد عبادى نفى كنيم.
مى‌گويند شما از بنده، توقع كارگشايى داريد و به پيامبران و صالحان متوسل مى‌شويد و به‌جاى خدا، سراغ غيرخدا مى‌رويد. مى‌گوييم بين شما نيز كسى نيست كه همه نيازهايش را مستقيم از خدا بخواهد. ما اگر به اوليا متوسل مى‌شويم، آنان را مخلوق و وسيله الهى مى‌دانيم. نه آنان را خدا مى‌خوانيم و نه كار خدايى از آنان مى‌خواهيم.
اگر توسل به اسباب عيب است، شما نشان دهيد كه چگونه بشر مى‌تواند بدون اسباب زندگى كند. البته وهابيان بين اسباب مادى و اسباب در امور شرعى و عبادى تفكيك قائل مى‌شوند كه اين تفكيك نيز مشكل آنها را حل نمى‌كند و بطلان سخن را برطرف نمى‌سازد؛ زيرا اسباب و وسايل شرعى را هم خداوند مقرر و مقدر ساخته است.
نقد بيست‌وپنجم: تعظيم اولياى الهى، عين توحيد و اطاعت خدا است
وهابيان مى‌گويند كه شيعيان آثار پيامبر(ص) و اهل‌بيت(عليهم السلام) را مى‌بوسند و آنان را تعظيم مى‌كنند و اين كار شرك است، درحالى‌كه شيعه معتقد است كه تعظيم رسول خدا(ص) عين محبت و اطاعت خداست. همچنين تعظيم هر آنچه منسوب به آن حضرت است، در حقيقت تعظيم خداست. همچنين تعظيم اهل‌بيت(عليهم السلام)، اصحاب و آنچه به آن بزرگواران منسوب است، تعظيم پيامبر(ص) است. اگر تعظيم غيرخدا مطلقاً شرك است، چرا خداوند به فرشتگان امر كرد كه بر حضرت‌آدم(ع) سجده كنند؟! چرا پدر و مادر يوسف(ع) براى تعظيم او سجده كردند. آيا يعقوب(ع)، پيغمبر خدا، از شما وهابيان كمتر مى‌فهميد كه براى غيرخدا خضوع و تعظيم كرد؟! آيا عمل آن پيامبر الهى، شرك‌آميز بود؟!