104خضوع به ديگران باشد. بشر بدون خضوع، يعنى بشر مغرور و مستكبر. براساس تعريف وهابيان، بشر براى اينكه مشرك شمرده نشود، نبايد مقابل كسى خضوع كند. بلكه تنها بايد در برابر خدا خاضع و مطيع باشد. بىترديد اين تعريف، خلاف حكم عقل، شرع و فطرت است.
افزون بر اين، در قرآن موارد متعددى وجود دارد كه بيانگر امر خداوند به خضوع است؛ مانند آيه وَ اخْفِضْ لَهُمٰا جَنٰاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمٰا كَمٰا رَبَّيٰانِي صَغِيراً ؛ «و بالهاى تواضع خويش را از محبت و لطف در برابر آنان (پدر و مادر) فرود آر و بگو: پروردگارا! همانگونه كه آنها مرا در كوچكى تربيت كردند مشمول رحمت خود قرار ده» (اسراء: 24).
تعريف عبادت از نظر شيعه
عبادت از نظر انديشمندان شيعه، به معناى اظهار خضوع و تعظيم در برابر موجودى است كه به ربوبيت و الوهيت آن معتقد باشد يا باور داشته باشد كه تدبير عالم به او واگذار شده است. اما اگر خضوعى بدون اين اعتقاد صورت گيرد، عبادت بهحساب نمىآيد. 1
«مرحوم شيخ محمدجواد بلاغى» در تفسير «آلاء الرحمن» مىنويسد:
العبادة ما يرونه مشعراً بالخضوع لمن يتّخذه الخاضع إلها ليوفّيه بذلك ما يراه له من حق الامتياز بالألوهية. 2
عبادت، اظهار خضوع به موجودى است كه معبود دانسته مىشود و بنده با انجام دادن عبادت، اميد دارد تا از الوهيت او بهرهمند شود.