102و اطاعت را اگر به همراه اعتقاد به ربوبيت و الوهيت نباشد، عبادت نمى‌داند. بنابراين نمى‌توان اصل اعتقاد به ربوبيت و الوهيت را از عبادت جدا دانست. اگر كسى عبادت را به معناى مطلق خضوع بداند، با مشكلات بسيارى روبه‌رو خواهد بود؛ از جمله لازم مى‌آيد خدا به عبادت غير امر نموده باشد يا مستلزم اين است كه انسان از برخى دستورهاى خدا سرپيچى نمايد تا به خضوع براى غيرخدا مبتلا نشود.

استاد سبحانى مى‌نويسد:

إنّه يلزم أن يكون خضوع الولد أمام الوالد و التلميذ أمام الأُستاذ و الجندى أمام القائد عبادة لهم وشركاً منهيا عنه. ¹

براساس ديدگاه و معيار وهابيان لازم مى‌آيد كه خضوع فرزند مقابل پدر، شاگرد مقابل استاد و سرباز مقابل فرمانده خود، عبادت غيرخدا و شرك شمرده شود. در چنين صورتى لازم مى‌آيد كه همه مردم مشرك باشند.

تفاوت مفهوم تعظيم با پرستش

اسلام تعظيم و تواضع غيرخدا را جايز مى‌داند. ولى پرستش غيرخدا را مطلقاً منع مى‌كند. فرق ميان پرستش و تعظيم اين است كه پرستش، نوعى تقديس و تنزيه و تسبيح و تحميد است. البته تنزيه از جميع نقايص، مختص خداست؛ زيرا تنها اوست كه كامل و منزه از همه نقايص است. ازاين‌رو سپاس مطلق، مخصوص اوست.

بنابراين ستايش و تعظيم انسان از موجودى، به معناى پرستش و