99
4-2-3 مواردى كه در يك سخنرانى بايد مورد توجه قرار گيرد
هدف: هدف سخنرانى بايد از قبل مشخص باشد و محتواى سخنرانى بايد بر مبانى هدف تهيه شود. محتوا بايد غنى، سودمند و كامل باشد تا كليه اهداف سخنرانى محقق شود.
يادداشت كردن مطالب مهم: براى استفاده كامل از وقت و اطمينان از بيان و بى نظمى، لازم است مطالب كليدى و فهم سخنرانى يادداشت شود و هنگام سخنرانى مورد استفاده قرار گيرد.
اولويتبندى موضوعات: در يادداشت كردن و ارائه مطالب بايد اولويت بندى شود و مطالب مهم و كليدى در اولويت بالاتر قرار گيرند و قبل از اينكه هوشيارى و توجه مستمعين از بين برود بيان شوند. دانشمندان معتقدند انسانهاى معمولى به طور متوسط فقط 12 دقيقه اول سخنرانى با توجه كامل گوش مىدهند.
دستهبندى مطالب: مطالب بايد دسته بندى شوند و كليه موضوعات و مطالب مهم هر دسته به دنبال هم بيان شوند تا بهتر و كامل تر درك شوند و به خاطر بمانند.
سازماندهى سخنرانى: سخنرانى هر چند كوتاه بايد داراى مقدمه، متن و نتيجهگيرى باشد. مقدمه بايد با نام خدا و سپس آيهاى از قرآن مجيد، روايت و حديثى از معصومين، قطعهاى شعر يا گفتارى از بزرگان متناسب با موضوع سخنرانى شروع و طى آن هدف سخنرانى توضيح داده شود. در متن نكات اصلى سخنرانى بيان و با استفاده از مثالها، ضرب المثلها و غيره توضيح داده خواهند شد و در پايان با تكرار نكات مهم و كليدى نتيجهگيرى مىشود.
مخاطبشناسى: سخنران بايد به تركيب جمعيتى كه براى آنها صحبت مىكند، توجه داشته باشد و ضمن رعايت موازين ادبى به بكارگيرى كلمات